BLOG
NIEUWS —

PESTEN —

Over het pesten en de oorzaken daarvan wordt al heel veel geschreven en gesproken. En dat is niet voor niets. De lading die pesten met zich meeneemt is voor alle partijen moeilijk en roept veel bij ons op. Het is bekend dat het probleem veel groter is dan alleen maar het kind wat pest of het kind wat gepest wordt.

Wat ik in deze blog wil schrijven over pesten is een eigen waarneming wat ik heb mogen zien tijdens mijn opleiding “Opstellen met jongeren en Kinderen” bij Ingrid Dykstra.
Ik was hier zelf heel erg van onder de indruk en het gaf ook een heel andere kijk op “gepest worden”. Ook de liefde die hierin verborgen zit heeft mij diep geraakt.

Het is niet zo dat de oorzaak in deze casus kan worden geplakt op alle andere vormen van pesten. Elk gepest kind of elk kind wat pest heeft zijn eigen unieke verhaal.

De innerlijke houding van een kind

Een klein meisje van ongeveer 8 jaar oud komt binnen met haar moeder. Het eerste wat opviel was dat dit meisje veel ouder leek dan 8 jaar. Haar hele gedrag en manier van lopen…het was alsof we naar een grote puber keken. Ze keek ook continue naar haar moeder en veelal gaf zij ook antwoorden op vragen die eigenlijk voor haar moeder waren bedoeld. Haar vader was niet bij deze sessie aanwezig, haar ouders waren al heel wat jaren geleden gescheiden. Het meisje bleek twee keer naar een andere school te zijn overgeplaatst, omdat zij heel veel gepest werd door de andere kinderen. Het ging steeds om verschillende kinderen, soms individueel en soms vanuit een groepje keerde het pesten zich tegen het meisje. Vanuit school was er wel hulp geweest maar deze konden het niet doen stoppen. Het was dan ook bijzonder dat het hele verhaal met pesten op de tweede school met nieuwe kinderen weer geheel opnieuw begon.
Middels vloerankers werd het meisje uitgenodigd om haar innerlijk beeld neer te leggen ten opzichte van de pestende kinderen en ook het gezin van herkomst werd hierbij gelegd. (Om te begrijpen wat ik precies bedoel met het neerleggen van vloerankers, klik even op het onderwerp “Spiegelboodschap”).
Zo’n beeld zegt meer dan duizend woorden. Het meisje liet zien dat zij naast haar moeder stond. Haar vader een eind verderop…bijna uit beeld. De pestende kinderen lagen iets verderop. Op alle vloerankers wordt even stil gestaan en ingevoeld door de therapeute /trainer waarbij er allerlei informatie loskomt.
Het bleek dat het meisje de plek van haar vader had ingenomen en was gaan zorgen voor haar moeder. Het zorgen voor haar moeder was nodig omdat zij een partner miste, maar ook vanuit het gezin van herkomst had deze moeder nog veel te helen. Haar dochter droeg dit al op zeer jonge leeftijd met zich mee en werd hierdoor heel jong al volwassen. Het patroon wat zij innerlijk in zich droeg matchte niet met de kinderen die nog wel in het speelveld stonden.

Lieve Mama, ik draag het wel voor jou…

De pestende kinderen voelden haarfijn aan dat het meisje zwaarbelast was en dat zij zich al erg volwassen gedroeg ten opzichte van de andere kinderen. Doordat alles al zo jong op haar schouders neerkwam wist het meisje niet zo goed wat echt spelen was, hoe je onbezorgd en speels kon aanhaken met andere kinderen. “Het zorgen voor” was het grootste innerlijke beeld van dit meisje…en kon dit niet kwijt tijdens het spelen met andere kinderen. De manier van bewegen en het volwassen gedrag was hierin nu duidelijk terug te koppelen naar haar innerlijke houding.

In deze sessie is direct doorgewerkt naar de moeder en het gezin van herkomst. Wanneer de lasten en de problemen weer liefdevol konden worden teruggegeven daar waar ze hoorden zag je het gezichtje van het meisje steeds meer glimlachen. Er ontstond ook meer beweging in haar lichaam en haar innerlijke houding kon terug naar het “kind” zijn. Terug in het speelveld…met mama in het zicht. Dat was voor haar een geheel andere verbinding.

Kinderen willen niets liever dan een gelukkige ouder zien. Zien en voelen ze dat de ouder zijn kracht verliest, dan zijn deze in staat om in te springen en gaan zorgen voor de ouder ook al gaat dit ten koste van zichzelf.

Hoe hard het pesten ook is geweest, in deze casus kon je zien dat de pestende kinderen ergens toch ook een liefdevolle spiegel zijn geweest voor het meisje:
Kom terug…en speel met ons!

Kinderen wijzen ons de weg…

Chantal Kruizinga